Η διάγνωση γίνεται συνήθως με συνδυασμό:
- Γυναικολογικής εξέτασης.
- Διακολπικού υπερηχογραφήματος.
- Υστεροσκόπησης.
- Βιοψίας ενδομητρίου.
- Αξονικής τομογραφίας (CT).
- Μαγνητικής τομογραφίας (MRI).
- PET/CT σε επιλεγμένες περιπτώσεις.
Η βιοψία είναι απαραίτητη για την επιβεβαίωση της διάγνωσης.
Τα τελευταία χρόνια πραγματοποιείται επίσης μοριακός χαρακτηρισμός του όγκου, ο οποίος συμβάλλει στον ακριβέστερο καθορισμό του κινδύνου υποτροπής και στην επιλογή της κατάλληλης θεραπείας.